- Moja narzeczona jest w ciąży.
- Mieszka 1500 km ode mnie, w innym kraju, w słabo rozwiniętym regionie, gdzie transport publiczny jest powolny.
- Ja nie rozmawiał z nią przez 3 dni. To był mój błąd. Była w szoku i teraz chce usunąć dziecko.
- Obecnie jadę do niej pociągiem.
- Jutro rano mam iść do pracy, jak zwykle. Nie będę mógł. (Teraz pracuję w niedzielę wieczorem.)
- Jestem prawie pewien, że nie będę w stanie pracować zarówno w poniedziałek, jak i wtorek.
Pracuję za niewielką firma w Niemczech. Pracuję tu kilka lat, dłużej niż większość pracowników. Nie ma gwarancji, że nie stracę pracy z powodu takiej nieoczekiwanej nieobecności. Firma wydaje się bardziej tolerancyjna niż przeciętnie na takie imprezy, ale ich cierpliwość z pewnością ma swoje granice. Czuję, że zbliżam się do tego limitu.
Będąc w dziale IT mógłbym pracować również zdalnie, nawet w pociągu. Nie jest to w firmie w zwyczaju i potrzebowałbym zgody kierownika.
Jak zminimalizować swoje szanse na utratę pracy i jak najmniej szacunku dla szefów?
Czy byłoby lepiej, gdybym wyjaśnił tę sytuację? Ten osobisty problem prawdopodobnie wygląda zupełnie inaczej w oczach mojego szefa.